Gezi Rehberi

Bahar Gelmişken...

2006-04-18T13:24:00.000+03:00

Yemek Resimleri

2006-04-07T14:20:00.000+03:00

İştah kabartan yemek blog' larındaki fotoğraflara özenerek ben de bir resim koymak istedim. Yemeklerin fotoğraflarını çekmek de çok zevkliymiş:)

İşyerimin Şımarık Köpeği...

2006-03-14T15:55:00.000+02:00

Aşkın dili, kuş dili

2006-03-06T16:25:00.000+02:00

Bu sabah da her sabah olduğu gibi erkenden uyandım, burada o kadar temiz bir hava var ki, yataktan kalkmak eziyet gibi gelmiyor insana. Çalar saati kullanmayı bırakalı tam tamına 4 yıl oldu. Şehirde yaşadığım günleri hatırlıyorum da nasıl sürüne sürüne kalkardım yataktan, her sabah ayrı bir işkenceydi benim için. Şimdi daha güneş yeni yeni doğarken uyanıyorum, nasıl dinç, nasıl da mutluyum. Sabah mutluluğumu güzel demlenmiş çay ve mükerrer bir kahvaltıyla tamamlıyorum. Bu kahvaltı öyle hızlı hızlı yapılan bir kahvaltı da değil üstelik; bütün lokmaları güzelce çiğniyorum, her yediğim yiyeceğin tadını özümsüyorum adeta. Elbette tek başıma değilim, ailem yanımda, şehirde kariyer planlaması yaparken en fazla bir çocuğa sahip olabilirim derken, 4 çocuğum var şimdi. Öyle neşeli ve öyle mutlular ki, toprakla, hayvanlarla, insanlarla haşır neşirler burada, apartman katında televizyon ve bilgisayarlarla değil. Yanakları kıpkırmızı tıpkı çizgi filmelerdeki gibi. Güzel bir bahçem ve hayvanlarım var bir de tabi güzel dostlarım.

Birden arabanın stabilize bir yola girmesiyle uyanıyorum rüyamdan ve de hayallerimden. Uzungöle giderken gözümde bu sahneler var. Ama biliyorum ki orada farklı sahnelerle karşılaşacağım. Çünkü yeni bir dizinin çekimleri var Uzungölde; "Aşkın dili, kuş dili". Halamın çocukluk arkadaşı, devlet tiyatroları sanatçısı Maral ÜNER için gidiyoruz oraya. Yanımızda fırından yeni çıkmış, bir tepsi su böreği ile birlikte. Uzun gölün güzel manzarası ve hoş sohbet unutturuveriyor havanın soğuğunu bizlere. Bir de dijital makinemin şarj problemi olmasa diyorum kendi kendime, börek ve bol tereyağıyla pişmiş kuymağın fotoğrafını çekememenin hüznüyle fakat keyifli bir gün geçirmenin hazzıyla ayrılıyoruz Uzungölden.

Dilinizden Utanmayın...

2006-01-23T10:56:00.000+02:00

Reklam Yaratıcıları Derneğinin yürüttüğü bir kampanya var. Bu hafta sonu Hürriyet gazetesinin İnsan Kaynakları ekini incelerken böyle bir kampanyanın varlığından haberdar oldum. Amaç dilimizde yaşanan kirliliğe ve yanlış kullanma dikkat çekmek. Toplumların en önemli kültürel miraslarından biri de dildir; Kültürümüzü, dilimizi koruyalım.

Ağaç ve Kar

2006-01-22T21:50:00.001+02:00

Bu hafta sonu nihayet uzun süredir beklediğim kar yağışı gerçekleşti. Fakat fotoğraf çekme fırsatım olmadı. Üstteki fotoğrafı eşim çekti, alttaki fotoğrafı ise ben evimin balkonundan çektim.

Bir Bayramın Ardından

2006-01-16T13:42:00.000+02:00

Bir tatili daha hızla tüketmiş olmanın hem üzüntüsü hem sevinci var içimde. Üzüntülüyüm çünkü sabahları 11' lere kadar uzayan uykulara ve ardından yapılan güzel sabah kahvaltılarına bir daha ki tatile kadar ara vermek zorundayım. Sevinçliyim çünkü tatillerin benim için bir anlamı var, günlerimi paylaştığım eşim, ailem ve de dostlarım var. Geleceğe yönelik hayallerim, isteklerim var, tüm riyakarlıklarına rağmen hala insanlara inanmak isteyen ve içimde inatla yaşamaya çalışan küçük bir çocuk var.

Herkesin geçmiş kurban bayramını kutlarım...

Ne Kadar Sanalım????

2005-11-17T20:38:00.000+02:00

Evett, bu benim ilk milli oluşum yani ilk defa sobeleniyorum. Sevgili Nilüfer beni ve evpersini sobelemiş. Sorumuz ne kadar sanalım?

1. Günde ortalama kaç saat internettesiniz?

Sabah 8:30 da ofiste olurum, hemen bilgisayarımı açarım, ilk iş gelen mailler kontrol edilir, web sitemiz kontrol edilir ardından güzel demlenmiş bir bardak çay eşliğinde internetin sınırsız alemine dalış yapılır. 17:30' a kadar gün içerisinde sıkıştığım her konuda yardım almak için internette olurum. Akşam eve geldiğimde ev işleri ve yemek yapıldıktan sonra kalan zamanımda interneti iş dışında kişisel meraklarımı gidermek için kullanırım. Kısacası saat verek zor, sanırım günümün büyük kısmı internette geçiyor.

2. Herhangibi messenger kullanıyor musnuz ve hangisi?

MSN messenger... kesinlikle harika, hatta iş görüşmelerimin bazılarını bile messenger kullanarak hallediyorum. Pratik ve ucuz bir yöntem. Bir de uzaktaki arkadaşlarla haberleşmeyi kolaylaştırıyor. İşte o zaman kullanmı ayrı bir zevk.

3. Kaç mail adresiniz var?

1 tane hotmail kişisel adresimdir, 2 tane de iş adresim var.

4. Sizinle bütünleşen sanal bir adınız nick nameniz var mı?

Sadece kendi ismim, farklı bir isim kullanmam.

5. İnternet ortamında tanışıp gerçek hayata taşıdığınız arkadaşınız var mı?

Yok. Sadece blog' lar sayesinde tanıdığım arkadaşlarım var. Biri de Nilüfer. Yüzlerini hiç görmediğiniz seslerini hiç duymadığınız arkadaşlar ama böylesi de ayrı bir keyifli.

6. İnternet üzerinden alış veriş yapıyor musunuz?

Evet, güvenilir sitelerden yapıyoruz. Yapıyoruz dememin sebebi özellikle eşimin bu konuyla daha yakından ilgilenmesi. Özellikle ülkemizde bulamadığımız elektronik malzameleri yurt dışından alıyoruz.

7. Lütfen şu cümleciği iki saniye düşünüp, aklınıza ilk geleni yazın; "ya internet olmasaydı"

Hayat kesinlikle zor olurdu, her şey bu kadar elimizin altında olmaz, bir şeyi araştırmak ve bilgi bulmak inanılmaz zorlaşıdı ve şu an bu satırları yazıyor olamazdım. İnternet bana göre çağımızın en büyük icatlarından biri ve zamanla hayatımızdaki rolü de artacak.

Vee şimdi sıra şu soruda; peki ben kimleri sobeleyeceğim. Hala hazırda blog dünyasından çok tanıdığım olmadığı için biraz düşünmem lazım... Kim, kimler? Evet benim seçimim Hanife. Arzu ederse onun da internet macerasını öğrenmek isterim.

Biraz Aşure, biraz İstanbul

2005-11-12T19:07:00.000+02:00

Geçen hatfa bir eğitim seminerine katılmak icin alel acele düştüm yollara, istikamet İstanbul. Sizlere bir soru sorsam ve desem ki istanbul' u hangi yemekle, meyveyle, tadla anlatırdınız diye. Herhalde milyonlarca farklı anlatım çıkardı ortaya, kimine göre acı kimine göre tatlı kimisi de ekşi derdi belki de. Bana kalırsa İstanbul tıpkı aşure gibi, biraz şeker, çeşit çeşit baharatlar, birazcık acı, tarçın, tatlı tatlı meyveler, tahıllar, her bir insanda ayrı bir hikaye, her bir sokakta ayrı bir yaşanmışlık... Kısaca ayrı bir büyü.

İstanbul' a giderken fotoğraf makinem de yanımdaydı fakat buraya koyacak güzellikte bir fotoğraf çekemedim. istanbulu fotoğraflarla en güzel kim anlatır, tabi ki Ara GÜLER. Yukarıdaki fotoğraf da büyük ustaya ait.

Süs Kabağı

2005-11-05T21:03:00.000+02:00

Bu bayram aldığım ilginç bir hediye var, "Süs Kabağı". Annem elime tutuşturunca gözlerimde öyle kıvılcımlar parlamış olacak ki eşim özel ilgi alanım olan fotoğraf makinesini aldığımızda bile böyle sevinmediğimi söyledi. Eee böyle şeker bir şeyi paylaşmadan olmaz deyip, doğa ve teknolojiyi birleşirip yukarıdaki fotoğrafı çektim. Bu arada her ne kadar geç olsa da bu siteyi görüp de yazımı okuyanlar olur diye, Bayramınız kutlu olsun...

2005-10-21T09:07:00.000+03:00

Kovada Gölü Milli Parkı /ISPARTA

Kitapların Dünyası

2005-10-07T13:57:00.000+03:00

Tüm dünyada özellikle de Amerika’da yeni bir moda var “Bookcrossing” ; nasıl çevirsek kitap gezdirme diyelim. Mesela bir kitap aldınız inanılmaz hoşunuza gitti, evde , okulda, işte, yolda, parkta, metroda elinizden düşüremediğiniz bir kitap. Bir gün parktasınız ve kitabınızı bitirdiniz hemen oracıkta üzerine tarih yazıyorsunuz ve kitabı her nerede bitirmişseniz orada bırakıyorsunuz. Ardınızdan gelen kişi kitabı görüyor, alıyor, okuyor ve o da bitirince kitabın üzerine tarih yazıp bırakıyor ve bu şekilde kitaplar elden ele dolaşıyor. Bu işi ilk ortaya atan Amerikalı bir bilgisayar uzmanı. Sitesinin adı http://www.bookcrossing.com , merak edenler detaylı bilgi için girip bakabilirler. Ben bu olayı ilk olarak haftalık bir dergide okumuştum ve inanılmaz hoş gelmişti kulağıma. Özellikle okuma yazma oranının çok düşük ve de kitapların ne kadar pahalı olduğunu düşünürsek “Kitap Gezdirme”’nin ülkemizde yaygınlaşmasını çok hoş olurdu diye düşünüyorum. Almak istediğim bir sürü kitap var kafamda. Bir tanesi de Tuna KİREMİTÇİ’ nin son romanı. Şöyle yolda yürürken görüversem bir köşede hiç de fena olmazdı:) Herkesin yolda bir kitap bulması ümidiyle…

Şehirde Günbatımı

2005-09-20T15:06:00.000+03:00

Bu fotoğrafı annemin evinin balkonundan çektim, ilginç bir görüntüydü, gece boyunca denizin üzerinde şimşekler çaktı durdu. Bu fotoğrafla ilgili yorumları okumak isterseniz http://www.netfotograf.com/galeri/fotograf.asp?foto_id=17024 adresinde...

EĞİRDİR

2005-09-19T13:56:00.000+03:00

Türkan Şoray namı diğer Mine ufak bir kasabada yaşayan memurun güzeller güzeli eşidir. Kasabanın ileri gelenleri sırf onun güzelliği için bu aileyi kendi aralarına almışlardır. Mine mutsuzdur, ta ki Cihan Ünal gelene kadar. Romantik bir adamdır Cihan Ünal tıpkı Eğirdir gibi. Dar sokakları, adası, gölün kıyısına iliştirilmiş yaşamı ile sürprizlerle dolu bir mekân. Dağdan göle doğru kıvrıla, kıvrıla süzülürken romanlarda, filmlerde anlatılan kasabalardaymış hissine kapılıveriyor insan. Dağların arasından ilerlerken birden bire tüm ihtişamı ile Eğirdir gölü karşılıyor sizi. Hissettiğiniz duygu; heyecan ve şaşkınlık. Bir Trabzonlu, yaşamını deniz kıyısında geçirmiş biri olarak hayatımda vazgeçemeyeceğim bir olgudur deniz. Deniz benim için bir mutluluk kaynağı olmuştur. Denize göre ruh halimiz de bir dalgalanır bir durulur… İşte bu nedenle karasal yaşamları pek de sevememişimdir. Küçük kasabalarda veya büyük şehirlerde aradığım mavi su birikintisi olmuştur. Ankara’dan Antalya’ya doğru ilerlerken ve artık dağ taş görmekten sıkılmış ruhuma ilaç gibi geldi Eğirdir. Eşimin doktor olan ablası, sevgili Selma ablayı ziyaret için uğradığımız Eğirdir tatilimizin üç gününü orada geçirmemize neden olacak güzellikteydi. (Balkondan göle bakış) Isparta’dan Eğirdir levhalarını takip ederek yaklaşık 45 dakika içerisinde Eğirdir’e ulaşabilirsiniz. Eğridir Gölü içerisinde bir zamanlar ada olan ve şimdilerde dolgu bir yolla karaya bağlanan mekân oldukça güzel. Lokanta, cafe, pansiyonların yer aldığı adada taze göl balıkları yiyebilir, yazın sıcağında hoş bir esinti ile serinliyebilirsiniz. Eğridir’in çevre köyleri de oldukça güzel ve elma bahçelerinin çokluğu dikkat çekiyor.

YANARTAŞ

2005-09-02T08:46:00.000+03:00

Yanartaş oldukça heyecan verici bir yer. Yaklaşık yarım saatlik bir yürüyüş yolunun ardından yanartaşa ulaşılıyor. Kesinlikle gece gidilmesi gerek, malum gündüz sıcağında ve ışığında ateşin çok da anlamı yok. Yürüyerek kan ter içerisinde Yanartaş' a ulaştığınızda görüyorsunuz ki sınırtanımaz genç Türk girişimcileri de yerlerini almış; yorulanlara çay, kahve, su, şarap, viski ikramları mevcut. Gece mutlaka el feneri olmalı hatta el fenerlerinin pilleri güzelce şarj edilmiş olmalı. Bizim otelden aldığımız iki fenerin pili de bitince aşağı dönüş yolu biraz heyecanlı oldu, allahtan bol ışıklı cep telefonum imdadımıza yetişti de kırıksız çıkıksız medeniyete ulaşabildik. Kesinlikle hoş bir geceydi, yolunuz düşerse mutlaka görmenizi tavsiye ederim.

ANTALYA/KUZDERE

2005-08-29T14:15:00.000+03:00

ANTALYA/KEMER/PHASELİS

2005-08-22T12:14:00.000+03:00

ANTALYA OLYMPOS-ÇIRALI

2005-08-18T09:48:00.000+03:00

Tatilimin ilk günü bizim için hayal kırıklığı ile başladı. İnternetten yaptığım uzun araştırmalar neticesinde birkaç otel arasından seçimimi yaptım. Olympos a varışımız akşam saat 22 civarlarında oldu. Uzun ve bir o kadar da heyecanlı bir yolculuk olmuştu bizim için. Olympos a giderken geçtiğimiz yolar inanılmaz derecede karanlık, virajlı idi. Ara sıra gecen arabalar dışında yolda görülen tek aydınlık arabamızın uzun farlarının aydınlattığı bölümdü. Hafif bir korku da duymadığımı söylersem yalan olur. Zar zor otelimizi bulduk, tam bir hayal kırıklığı… Kirli çarşaflar, duştan akan soğuk su, bakımsız bir çevre… Ertesi gün ilk işimiz otel değişikliği yapmak oldu. İstikamet çıralı. Otel Bahçesi

Otelimiz inanılmaz güzel en azından bir öncekinden dolayı biz öyle hissediyoruz. Ama şunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki bu civarda olabilecek en iyi otellerden biri bana göre. Bakımlı bir bahçe, tertemiz, güzel dekore edilmiş odalar, zevkle seçilmiş mobilyalar. Çıralı-Sahil Bu kadar otel muhabbetinin ardından bu bölgeye gelindiğinde nereye gidilir neler yapılabilir sorularına gelince. Olympos adını ben ilk defa bir arkadaşımdan tavsiye niteliğinde duymuştum. İnternette biraz inceleme yaptığımda ise bir tatil mekânından farklı birçok özelliği olduğunu keşfettim. İlk önce biraz çıralıdan bahsedeyim. Antalya’dan kemere doğru ilerlerken ki yaklaşık 80 km. Çıralı tabelasının görünce soldan ormanın içinden ilerlemeye başlıyorsunuz. Yollar dar ve dönemeçli. Döne, döne çıralıya iniyorsunuz ve karşınızda tüm şirinliği ile çıralı. Konaklama yerleri genelde bahçe içinde pansiyon şeklinde, zaten sit alanı olduğundan öyle büyük yapılara ve doğallığı bozabilecek görünümlere izin verilmiyor. Sahil oldukça uzun ve kalabalık değil. Zaman, zaman mavi tura çıkan gemiler koya demirliyor ve yatlardan yayılan yüksek müzik çıralının yapısıyla tezat oluşturuyor. Deniz o kadar berrak ve tuzlu ki… Havanın Sıçaklığı Akdeniz’in ılık mavi sularında biraz olsun hafifliyor. Geceleri ise ayrı bir güzel. Sahildeki şezlonglara uzanıp daha önce hiç görmediğiniz kadar çok sayıdaki yıldızları seyredebilirsiniz. Bu bölgeye giderken yanınıza el feneri almanızı tavsiye ederim, geceleri ihtiyaç duyabilirsiniz. Şayet bir gün yolunuz Olympos ve Çıralıya düşerse sizlere tavsiyem Yanartaş, Phaselis, Kuzdere' yi gezmeniz, Olymposla özdeşleşen Kadir'in ağaç evlerini ve Bull Bar'ı görmeniz, Çıralı sahilde yer alan restaurantlardan Oleanderde yemek yemeniz olacaktır.(Birçoğunu gezdik ama bize göre en lezzeti yemek ve güzel servis oradaydı).

Tatil

2005-07-22T09:34:00.000+03:00

Bu hafta sonu tatile çıkıyorum. İstikamet Antalya/Olympos. Fırsat buldukça yeni resimlerle sayfayı güncellemeyi planlıyorum. Şimdilik hoşçakalın...

Mum Işığı

2005-07-20T15:53:00.000+03:00

Vazelon Manastırı

2005-07-06T16:37:00.000+03:00

Kıvrıla kıvrıla yollar çıkar dağlara, pencereler açılır sonuna kadar, yeşilin, çiğ düşmüş yaprakların, toprağın kokusu dolduruverir ciğerlerinizi ve bir mutluluk yayılır tüm vücudunuza. Elinizi uzatınca yabanıl otlar, çeşit çeşit çiçekler değer parmak uçlarınıza, yollar sanki ilk defa geçiliyormuş hissi yaratır insanda. Toprak havaya karışır, hava saçlarınıza;toz, toprak, bozuk yollar yıldıramaz artık sizi. Maceradır bunun adı.

Araba yolu bir yere kadar götürür, işte asıl macera bundan sonra başlar. Taşlar kıpırdanır ayaklarınızın altında, duyulan tek ses budur adeta. Şehir gürültülerine alışık kulaklarınız şaşırıverir buna, sesszlik ağır gelmeye başlar. Renk renk çiçekler, ufak tefek böcekler eşlik ederler yol boyunca. Hele bir de yaklaşınca uçurumun kenarına doğanın ihtişamı seriliverir gözler önüne.

Kıvrıla kıvrıla yollar çıkar dağlara, götürüler sizi taa gideceğiniz yere. Bana göre ayrı bir beceri ister bu yollarda araba kullanmak; tek arabanın sığabileceği genişlikte ve bir yanı uçurum olan yollardır bunlar. İşte bu nedenle ben pek de cesaret edemem.

Yine bir Pazar günü düştük yollara; yolların bizi nereye götüreceğini bilmeden. Trabzon' dan Maçka' ya ilerlerken "Vazelon Manastırı" levhası kaynatıverdi kanımızı; şoför mahalinde yapılan ufak bir değişiklikle çevirdik rotamızı dağların doruğuna doğru. Doğa her zamanki cömertliği ile karşıladı bizi. Vazelon Manastırına ne eşim ne de ben daha önce gitmemiştik. Araba yolu bir yere kadar geçit verdi, sonrası ayaklara şenlik. Manastıra çıkış yolu biraz zahmetli, yorulmayı göze almalısınız. Şayet jeep kullanmıyorsanız araba ile manastırın kapısına kadar gitmeniz de biraz güç bir olasılık. İşin güzelliği de bu diyerekten başladık o eşsiz doğada yürümeye. Fakat manastırdaki bakımsızlık, ilgisizlik çok üzdü bizi. Bir an önce manastırın ve yolunun düzenlenerek turizm'e açılması gerektiği düşünceleri ile ayrıldık oradan.

Kıvrıla kıvrıla yollar çıkar dağlara...Karışınca tekrar şehir gürültülerine, doğadan kalma bir tebessüm kaldı dudaklarımızda.

Trabzon' a Siyah-Beyaz Bir Bakış...

2005-07-05T16:18:00.000+03:00

Her insana yaşadığı şehir güzel mi gelir yoksa bazı şehirler gerçekten güzel midir? Ve bazı şehirler "bizlere" rağmen ayakta kalabilmek, güzelliklerini koruyabilmek için savaşırlar. Trabzon da o savaşı veren şehirlerden. Düzensiz çarpık kentleşme sonucu doğadan ve denizden kopan bir kent halini almış Trabzon. Fakat tüm bu olumsuzluklara rağmen yine de ben buradayım demekten geri kalmıyor.

Yukarıdaki fotoğraflar Trabzon' un Arnavut kaldırımlı ara sokaklarından...

Ankara-Güdül Vadisi

2005-06-13T16:43:00.000+03:00

Bu fotoğrafı çok uzun yıllar önce, üniversite yıllarımda çekmiştim. Okulun dağcılık kulübü ile gittiğimiz bir geziydi. İsmini yanlış hatırlamıyorsam Güdül Vadisi_Kirmir Çayı. Sevdiğim bir fotoğraf olduğu için sizlerle paylaşmak istedim.

Kırmızı Gül

2005-06-08T16:30:00.000+03:00

Sınavlar

2005-06-07T14:49:00.000+03:00

Herşeyden önce uzun süredir siteyi güncelleyememiş olmamın üzüntüsünü yaşadığımı belitrmek isterim. Nihayet yoğun bir iş ve sınav sürecinin ardından yine buradayım. Konu iş ve sınav olunca bu alana koyabileceğim fotoğraflar üniversite kampüsünden ibaret olacaktı. Hem LES hem de 2. Üniversite olarak okuduğum Dış Ticaret sınavaları için bu aralar yolum sık sık KTÜ' ye düştü. Fakat havanın kapalı olması nedeniyle fotoğraf çekmek içimden gelmedi. Merak edenler üniversitenin sitesinden fotoğraf ve bilgi edinebilirler.

Hoşgeldin Bahar

2005-05-05T11:53:00.000+03:00

Bahar gelmişken, doğa en güzel giysilerini giyinip ağaçlar çiçeklerle süslenmişken bu özel anları görüntülemek olmaz deyip sarıldım fotoğraf makineme. Bu fotografların bazıları vazgeçemediğim Zenit marka makinemle Doğu Karadeniz' in çeşitli dağlarında bazıları ise Canon Power Shot dijital fotograf makinesi ile işyerimin bahçesinde çekilmiştir.

Umarım beğenirsiniz.

Ofisimden Günbatımı...

2005-04-29T14:58:00.000+03:00

Günümüm %99' luk bölümünü yukarıdaki manzara yerine bilgisayara bakarak geçiriyor olmam pek de anlaşılır bir durum olmasa gerek.

Batı Karadeniz... SİNOP

2005-04-26T09:45:00.000+03:00

Sinop-Karakum Bir Doğu Karadenizli olarak her zaman görmeye alıştığım manzaralardandı yemyeşil ormanlar ve mavi deniz. Buna rağmen gerek Sinop gerekse Sinop' a giderken gördüğüm manzalar karşısında etkilenmediğimi söylersem yalan olur. Seyehatimize Trabzon' dan başladık ve 7 saatlik bir araba yolculuğunun ardından Sinop' a ulaştık. Sinop' a vardığımızda gece olmuştu. Etraf oldukça sessiz ve şehir daha erkenden uyumuş gibiydi. Sinop'da yaşadığımız ilk şok oldu bu bizim için. Neyse ki otelimizi kolayca bulduk. Otelimiz oldukça güzel; ahşap, ferforje, güzel bir mimari. Sinoptaki ilk gecemiz haritayı inceleyerek ve en yakın nereye gidebiliriz sorusuna yanıt arayarak geçti. Düşündük, taşındık ve karar verdik, en azından bir gün daha Sinop'ta kalacak ve şehri tanımaya çalışacaktık. İşte o bir gün, Sinop' u sevmemize ve bütün tatilimizi orada geçirmemize yetti de arttı bile. Takım Şelaleler Şayet sakin, doğayla baş başa, ailenizle huzur dolu bir tatil geçirmek isterseniz Sinop tam da size göre derim. Plajlar öyle kalabalık değil, yakanıza yapışan satıcılar yok, hava sıcaklığı baygınlık verecek derecelerde değil, denizi güzel, insanları sıcak, denizle iç içe, geceleri gidelebilecek barları, cafeleri mevcut. Fakat tatil beklentilerinizde hızlı bir gece yaşantısı varsa burada hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Yolunuz Sinop' a düşerse Teyzenin yerinde mantı yemeği, Ayışığı cafe restaurant' da canlı müzik ve denizin tadını çıkartmayı, takım şelaleri gezmeyi, karakumda denize girmeyi ve dondurmacı ve mısırcıların ard arda dizili olduğu caddede yürüyüş yapıp o lezzetli dondurmalardan yemeği sakın ihmal etmeyin. Konakladığımız Zinos Otel (Bu fotoğraf eşime ait)